• امروز یکشنبه ، ۱۵ تیر ۱۳۹۹
  • ۱٤ ذو القعدة ۱٤٤۱
  • Sun 5 Jul 2020












رئیس کمیسیون بهداشت مجلس توضیحاتی درباره آخرین وضعیت ساخت واکسن ایرانی برای مقابله با کرونا ارائه کرد. حسینعلی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی گفت که کمیسیون بهداشت از هر اقدامی که وزارت بهداشت و ستاد ملی مقابله با کرونا در دستور کار قرار دهد، حمایت می کند. وی گفت: کمیسیون بهداشت مجلس در جریان ساخت واکسن ایرانی قرار دارد و طبق اطلاعات ما، این واکسن مراحل موفقیت آمیزی را طی کرده اما با رسیدن به مراحل نهایی فعلا فاصله داریم اما امیدواریم که بتوانیم شاهد نهایی شدن مراحل ساخت این واکسن باشیم. شهریاری افزود: البته ما در حوزه درمان نیز در حال استفاده از داروهای جدید هستیم و امیدواریم که بتوانیم به یک درمان قطعی برسیم اما در شرایط کنونی، بهترین دارو، پیشگیری و رعایت پروتکل های بهداشتی است. رئیس کمیسیون بهداشت مجلس...


خسرو کفیلی - مدرس فدراسیون جهانی ، خداحافظی زودهنگام ملی پوش سابق وزنه برداری ایران از دنیای قهرمانی را به مدیریت ضعیف فدراسیون وزنه برداری مرتبط دانست. داود ملکی رییس سابق کمیته مربیان فدراسیون وزنه برداری و عضو سابق شورای عالی فنی این فدراسیون با بیان این مطلب گفت : وزنه بردارانی همچون بهداد سلیمی ، سعید علی حسینی ، سعید محمدپور ، نواب نصیرشلال و ... با داشتن مدال های جهانی و المپیک در حالی مجبور به ترک دنیای قهرمانی شدند که سال ها می توانستند برای میهن اسلامی از میادین مختلف افتخار کسب کنند. او افزود : مدیریت ضعیف حاکم بر فدراسیون وزنه برداری مانع از حفظ سرمایه های این رشته ورزشی که میلیاردها تومان برای آنان سرمایه گذاری شده بود ، گردید . افزون بر آن این فدراسیون از داشته های خود نیز به خوبی استفاده نکرده است. مدرس فدراسیون...


وزیر امور خارجه ایران روز شنبه در پیامی توییتری درباره سابقه به جریان انداختن مکانیزم حل اختلافات در برجام نوشت: به زودی همه نامه‌هایم را منتشر خواهم کرد. محمد جواد ظریف در صفحه توییتر خود نوشت: جنجال تبلیغاتی را باور نکنید: با توجه به نقض برجام توسط ایالات متحده و سه کشور اروپایی (تروئیکا)، ایران دست‌کم در ۶ نوبت مکانیسم حل اختلاف را به جریان انداخته است: ظریف در ادامه به تلاش ایران در به جریان انداختن شش نوبت مکانیسم حل اختلاف اشاره کرد: - در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۶ به دلیل نقض برجام توسط ایالات متحده - در دهم می ۲۰۱۸ به دلیل نقض برجام توسط ایالات متحده - در هفدهم ژوئن ۲۰۱۸ به دلیل نقض برجام توسط ایالات متحده - در ششم نوامبر ۲۰۱۸ به دلیل نقض برجام توسط ایالات متحده و سه کشور اروپایی - در هشتم می ۲۰۱۹ به دلیل نقض برجام توسط ایالات متحده...


معاون کل وزارت بهداشت، گفت: ماسک N۹۵ به هیچ وجه توصیه نمی شود، چون احتمال آلوده کردن دیگران را افزایش می دهد. ایرج حریرچی، با حضور در بخش خبری ۲۱ شنبه شب شبکه یک سیما، افزود: ویروس کرونا در جهان به شدت در حال گسترش است و ۶۰ درصد موارد ابتلاء در دنیا در یک ماه اخیر بوده است و پیش بینی می‌شود در همه کشورها به ویژه پاکستان و عربستان شیوع گسترده‌ای داشته باشد و آمریکا نیز در روز گذشته ۵۵ هزار مورد ابتلای جدید داشته است. وی گفت: بهترین، مؤثرترین و کم هزینه ترین راه پیشگیری در شرایط فعلی، استفاده عمومی از ماسک است و اگر مردم از ماسک استفاده کنند حدود ۸۵ درصد ابتلاء به این ویروس کم می‌شود. حریرچی درباره استفاده از ماسک‌های طبی و N۹۵ افزود: این نوع ماسک به دلیل اینکه هوا را به داخل وارد و با فشار به بیرون منتقل می‌کند به هیچ وجه توصیه نمی‌شود،...


روحانی: مبتلا شدن به کرونا ننگ و عار نیست رئیس جمهور گفت: از روز اول در بازگشایی مراکز تعطیل شده به خاطر ویروس کرونا با مردم قرار گذاشتیم گشایش ها به شرط رعایت پروتکل های بهداشتی است. مهمترین بخش های سخنان حسن روحانی در جلسه ستاد ملی مقابله با کرونا این گونه است: - کارمندانی که ماسک نزنند، غیبت می‌خورند - کسی نباید مبتلا شدن به ویروس کرونا را ننگ و عار بداند. این یک بیماری است و وظیفه شرعی ماست که به اطرافیان بگوییم که من به این بیماری مبتلا هستم. - ادارات دولتی اگر می‌خواهند خدمات ارائه دهند، مردم باید از ماسک استفاده کنند و اگر کسی از ماسک استفاده نکرد خدمت ارائه ندهند، این قانون باید ابلاغ شود. اگر کارمندی در سر کار ماسک نزد باید برای او غیبت زد و او را بازگرداند. - از روز اول خدمت مردم عزیز گفتیم این ویروس مهمان...


یکشنبه ، ۱۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت: ۰:۱۴
تجربه ساخت مستندی با پول نفت؛ این فیلم انتقادی است یا بهانه پول‌شویی؟


مهدی افشارنیک نویسنده و مستند ساز که به تازگی مستند زیر صفر مرزی را ساخته است و هم اکنون درگروه هنر و تجربه در حال اکران است در خصوص تجربه ی ساخت مستندش با اسپانسری شرکت های نفتی مطلبی در چهارمین شماره مجله سان نوشته است:

وسط بازار سوسنگرد،ساعت یک ظهر اول خرداد. پیرمرد فارسی میفهمید،عربی جواب میداد. لعنت به تنبلی. زیرلب میگفتم" بگو چند بار قصد کردی کلاس عربی بروی و نرفتی یا نیمه رها کردی مثل خیلی از کارهای دیگه" حرارت پیرمرد از ظهر سوسنگرد بیشتر بود.از آن عمود آفتاب هم سیخ تر. جوانی به کمک آمد.
برگشت و گفت"شیخ میگه مگه میشه شرکت نفت دلش برای ما بسوزه که شماها اومدین حرف ما بشنوید؟"
"والا ما مهمون شرکت نفتیم. نفتی نیستیم"ترجمه نمیخواست.فهمید.جواب داد.پسر ترجمه کرد که "چه فرقی میکند" قفل شده بودیم.گیر کردیم.

برای ساخت مستند و شنیدن حرف مردم آنجا بودیم اما به نفتی ها اعتمادی نبود. بس که گفته و شنیده بودند و پاسخ نگرفته بودند ترجیح میداند دیگه اصلا حرفی نباشد.

تجربه ساخت مستندی با پول نفت؛ این فیلم انتقادی است یا بهانه پول‌شویی؟
بر اساس سناریو "زیر صفر مرزی" دو اپیزود داشت. یک؛ شهید علی هاشمی و سرگذشتش. دو؛ سرزمین دشت آزادگان(جایی که علی هاشمی رزمیده بود) و سرنوشتش، از جنگ و دیروز تا نفت و امروز. ما برای قسمت دوم در بازار سوسنگرد بودیم که خورده بودیم به سنگ خارا و سخت بی اعتمادی مردم. چرا؟ چون مهمان نفت بودیم و با ماشین های نفتی این سو و آن سو میرفتیم. همین بس بود که به ما اعتمادی نباشد.

نفت در هور العظیم که اسطوره طبیعی مردم است 250 کیلومتر را خشک کرده است. برای دکل ها و تاسیساتش. مردم میگفتند در قبال این خشک کردن هیچ رونق و کسب وکاری و بهبهودی به زندگی آنها ره نیافته است. در واقع دخالت در طبیعت برای مردم مکنتی نداشته و نیاورده.بدتر آنکه حس میکردند نفت شان توسط مرکز نشینان غارت میشود و هیچ بهره ای به آنها نمیرسد.

آشغال های سوسنگرد از کوچه ها جمع نمیشد چرا که شهرداری پول نداشت حقوق رفتگرها را بدهد . فاضلاب در کناره بازار همین طور روان بود و بخشی از بازار شده بود.بیکاری و فقر هم که بیداد میکرد. اینجا کجاست؟ همان غرب کارون که در ادبیات نفتی بسیار از آن یاد میشود و بالغ بر 60 میلیارد بشکه نفت دارد( کل ذخایر نفتی ایران 157 میلیارد بشکه است) و هم اکنون روزانه 300 هزار بشکه از آن نفت تولید میشود و برنامه ی تولید یک میلیون بشکه هم در نظر است.اما این آمارها برای پیرمرد و پسرانش دلگرمی نشده بود.

باید اعتماد مردم را جلب میکردیم. سناریو را توضیح دادیم. اسم علی هاشمی که آمد پیرمرد آشناترین آشنا شد. شیخ سخیراوی چهره اش شکفت. علی هاشمی در آن منطقه به همان اندازه ی هورالعظیم اسطوره است.اسمش قفل باز کن هر کوپله ی زنگ گرفته ای بود.به خانه هایشان راه یافتیم. برای مان حرف زدند. گلایه کردند.نقد کردند. داد زدند. گریه کردند.یاد علی هاشمی کردند و دوربین ما شاهد تمام این حرفها بود. محتوای زیر صفر مرزی در حال جور شدن بود. اما نکته ی متناقض ماجرا آنجا بود که اسپانسر این فیلم یکی از شرکتهای نفتی فعال در منطقه بود،ولی محتوای مردمی فیلم کاملا بر خلاف نفت بود.

واقعیتش، اسپانسر قبل از شروع فیلم هیچ گونه دخل و تصرفی در سناریو نکرده بود،صرف اینکه فیلم برای شهید علی هاشمی است و بخشی از آن به درد امروز مردم میپردازد،پای کار آمده و امکانات لجستیکی برای تهیه فیلم آماده کرده بود. اما در ادامه چه؟ تا چه حد ظرفیت این مدل فیلم ساختن در نفت و در کشور فراهم بود که شما اسپانسری مستندی شوی که محتوا انتقاد از خود و مجموعه ی شماست.

نکته ی مهم اما این بود که ما بی صداقتی نکرده بودیم. چنین نقد هایی را در مرحله پژوهش و پیش تولید دیده و شنیده بودیم و در سناریو هم بود.اما عمق مطلب و برخورد بی واسطه با موضوع،گزنده و تلخ بودن ماجرا را کامل نشان مان داد. چاره ای نداشتیم فیلم در مسیر خود پیش رفت.هر دو اپیزود مواد و محتوای لازمه ی خود را پیدا کردند و بافتار و اسکلت فیلم فراهم شد.

فیلم سر وشکل گرفت و به جشنواره حقیقت سال 97 رسید.آنچه در اکران اول و بازخورد اولیه گرفتیم توجه مخاطبین به بکر و بدیع بودن اپیزود اول فیلم و سرگذشت علی هاشمی بود. اما در اکران های بعدی مساله نفت و نقد هایی که به مجموعه نفت شده بود بیشتر نمایان شد. این مساله بیشتر خود را در اکرانی که در سالن سینمای شرکت نفت با حضور وزیر نفت برگزار شد خود را نشان داد.بدنه ی نفتی ها با فیلم ارتباط گرفته بودند اما زعمای نفت و وزیر از فیلم خیلی خوششان نیامد. البته همان اپیزود دوم نه اول. حتی ویز نفت قرار بود بعد از اکران سخنرانی کند که حین تماشای فیلم این قرار کنسل شد .

اما بسیاری از دوستان چه در مطبوعات و چه مستند سازان و سینمایی ها فیلم را ندیدند. در طول مدت جشنواره سه اکران داشت با ظرفیت و صندلی های محدود. اما چیزی که بین افواه ی نخبه موج خورد این بود که افشارنیک و جلیلوند از شرکت نفت پول گرفتند فیلم تبلیغاتی بسازند.

قسمت اول حرف درست بود اما قسمت دوم بی انصافی. فیلم ندیده ها فقط بر اساس یک خبر که اسپانسر فیلم یکی از شرکتهای نفتی است فیلم را قضاوت کردند. در صورتی که هر مخاطبی با مقداری انصاف سلیم فیلم را ببینید به انتقادی بودنش اذعان میکند. مساله ما نبودیم. مساله در واقع پول نفت بود. هم در تهران هم در سوسنگرد. پول و اسم نفت مایه اعتماد نیست. آدرس رانت است.

در سوسنگرد اسم نفت که میاید، دسته و گروهی به ذهن میاید که از دور دست ها و مرکز آمده اند نفت را ببرند خرج همه جا بکنند غیر از اینجا و سرزمینش. آمده اند از همه جا نیرو و کارگر ومهندس بیاورند به جز محلی ها که آنها را فقط برای ناتوری میخواهند و بس. آمده اند هر چه خرید برای خورد و خوراک گرفته تا کارهای پیچیده فنی وتعمیراتی دارند از جاهای دیگر تامین کنند غیر از اینجا. توان اشتغال غرب کارون را به دیگر نقاط کشور وصل کنند بی آنکه پمپ اشتغال برای هویزه برای بستان برای حمیدیه و سوسنگرد بجوشد. شرکت نفت یک غریبه است. غریبه ای قدرتمند. پول نفت هم ارمغان از کف رفته شان است که نصیبی از آن ندارند.

در تهران هم پول نفت، مایه بدبختی کشور است. گرچه همیشه کشور با آن اداره شده است.اما چون خوب اداره ومدیریت نشده،نتیجه گرفته شده که ناکارآمدی کشور از قِبل نوع درآمدش است. ماهیت درآمد اگر از جوشش کسب وکار وبرآمده از آن یعنی مالیات باشد،دولت را پاسخگو طبعا شفاف بار میاورد.اما اگر ازغلیان مخزن و لطف زمین باشد دولت را نیازی به شهروندان نیست و جوشش کسب وکار به کتف مبارکش هم نیست و فرقی برایش ندارد امسال چقدر مالیات بگیرد یا نگیرد،خوان الهی گسترده و نعمت فراوان است.

این تلقی کلان از "پول نفت" در جزییاتی که مثلا ما درگیرش بودیم این طور ترجمه شد که هر نوع تخصیص پول نفت در امور فرهنگی مانند فیلم و سریال و کتاب و تاتر، برای شیک و لاکچری و تر وتمیز سازی چهره شرکت های نفتی است و لاغیر. کسی نقد نفتی ما را ندید. اگر وجه انتقادی فیلم هم مورد توجه واقع شد مربوط به اپیزود اول بود نه دوم. ولی تا دلتان بخواهد از سوی فیلم ندیده ها متهم به گرفتن رانت نفتی و تبلیغات برای نفتی ها شدیم.

در محفل ها و گعده های مختلف فرهنگی و هنری چیزهایی شنیدیم که بعضا دیگر جوک بود و شوخی. خبرنگاری که بعدا در سفر رسمی وزیرخارجه از کاروان جدا شد وپناهندگی طلب کرد، با اینکه فیلم را هم دیده بود، فیلم را تبلیغاتی برای زنگنه و کوبیدن ارزش های ملی ومیهنی دانست و با همه علیه ما مصاحبه گرفت. تا جاییکه نماینده مشهد در مجلس بی آنکه فیلم را دیده باشد گفت از عوامل زیر صفر مرزی شکایت میکنیم. اینها همه از برکات پول نفت بود. جالب اینجاست که اسپانسر نفتی ما در طول این مدت یکبار هم شکایت نکرد که چرا این فیلم این قدر انتقادی است. فقط وزیر نفت کمی اخم در هم کرد و مستند را بی انصافی علیه نفت دانست. در واقع پول نفت خرج نقد نفت شده بود. عجیب اما واقعی.

اما واقعیت این است که چه در سوسنگرد و چه در تهران با این مساله برخورد واقعی نشد. آنجا به ما تا وقتی اسم شهید هاشمی را نیاوردیم اعتماد نشد در تهران هم با اینکه سه بار اکران شد فیلم نتوانست پیام انتقادی خود را در زمینه نفت اشاعه دهد و تلقی عمومی و دوستان فیلم ندیده این شد که پول کلان و رانت عمده ای در کار بوده و مستندی هم ساخته شده. با زبان بی زبانی پول شویی.

قصد نقد جامعه ی فرهنگی و مطبوعاتی را ندارم که چقدر شفاهی محور و منبری مسلک شده اند و ندیده یا نخوانده نقد میکنند بحث من این است که پول نفت این قدر در این جامعه کثیف شده است که حتی اگر بر علیه خود هم به کار بیافتد باز بی اعتمادی را نمیشکند و در بر همان پاشنه میچرخد. این در حالی است که تکاپوی اصلی سیاسی در این کشور بر این قرار است که شیر و شلینگ نفت را به گروه وگعده خود بکشند. در واقع یک رابطه ی دوگانه با نفت داریم. از سویی وقتی دستمان نمیرسد بد بو است و کثیف. ولی اگر به ید و کف ما برسد فضّل الفاضّلین است.

پیرمرد سوسنگردی با شنیدن اسم حاج علی ورقش برگشت و یار ما شد. خانه به روی ما گشود و دوستان دیگرش را نیز صدا کرد که جلوی دوربین ما بنشینند. این صفای ایلیاتی عرب حیف است در این پیچ و تاب مدرنیته ی ناقص و الکن ما بیافتد. اگر این پول نفت با این خصوصیات تا کنون بهشان کامل نرسیده است شاید خیری در میان بوده. دوستان علی هاشمی ناب تر و یک دست تر بمانند گویا بهتر است. تا کسانی که ندیده و نشنیده قضاوت ها میکنند سخت و سفت که گویی غیر از آن نیست.به راستی پول نفت با ما چه کرده!
کلمات کلیدی: چندثانیه - تجربه - ساخت - مستندی - پول نففت 
نظرات
کد امنیتی را وارد کنید
 

کوتاه ترین خبرها در کوتاه ترین زمان
کاریکاتور
اینم وضعیت یک چهارم ایرانی‌ها!
Go to TOP