فلسفه استخدام مربیان خارجی چیست ؟

مرتضی زبردست

ورزش ما چه قبل و چه بعد از انقلاب در برخی رشته ها خصوصآ فوتبال، والیبال و بسکتبال برای موفقیت و آگاهی از متدهای پیش رفته روز، تمایل به جذب مربیان خارجی داشت.
استخدام مربیان با دانش و کارنامه دار خارجی نه تنها بد نیست که بعضا خوب و مفید هم هست مشروط به این که به ریز خواسته های آنان نیز توجه داشت و از کنار آن ها مراحل ارتقاء دانش مربیان شایسته خودمان را فراهم کنیم.
اولین شرط موافقت مربیان مطرح خارجی برای قبول مسوولیت در تیم ها ملی و باشگاهی ما بعد از توافقات مالی، امکانات مناسب ورزشی است که معمولآ داشته های ما با خواسته های آنان منطبق نیست.
مشکل بعدی به عقد قراردادهای نه چندان حرفه ای همکاری طرفین برمی گردد که در صورت بروز هرگونه مشکل به سود خارجی ها و ضرر ما منتهی می شود.
با این توضیح مختصر و تجربه سال های دور و نزدیک گذشته آیا باز هم ورزش ما باید تاوان عدم تسلط به مسائل حقوقی بعضی از مدیران باشگاه ها و رؤسای فدراسیون ها را بدهد؟
یکی از نکات مهم عقد عقد قرارداد با مربیان خارجی، زمان مناسب است وقتی ما وسط فصل سراغ مربیان خارجی می رویم خود به خود نشان از آشفتگی شرایط خودمان دارد و آن ها نیز با آگاهی کامل از این موضوع، تنها خواسته های یک طرفه خود را مطرح و یکه تازی می کنند.
سرمربی خارجی می گوید من کادر خودم ( کمک ها، مربی دروازه بان ها و آنالیزور ) را هم باید همراه داشته باشم و از طرف ما نیز با اکراه اعلام نظر کرده و می گوید شما هم می توانید یک مربی در جمع ما داشته باشید یعنی چیزی در حد همان قرارداد ترکمنچای!
ورزش ما در بخش نیروی انسانی اعم از بازیکن و مربی هیچ کم و کسری و کمبودی ندارد و اگر مدیران باشگاه ها و رؤسای فدراسیون ها به موقع و آگاهانه اقدام به استخدام مربیان خارجی کنند داده ها و گرفته ها متوازن و یکی سواره و دیگری پیاده نخواهد شد.
زمانی که مربیان واجد شرایط ما در قالبی حقیقی نه با ماهیت دکوری و نخودی کنار سرمربی خارجی قرار گرفته و با شرح وظایف مشخص کار کنند به مرور جوهره خود را نشان داده و به کارایی لازم در قواره سرمربی خواهند رسید، باید پذیرفت انتخاب شتاب زده مربیان خارجی برای تیم های ملی و باشگاهی با صرف صدها میلیارد تومان پول بی زبان در شرایط اقتصادی امروز کشور به هیچ وجه منطقی و عقلائی نیست.