محمدرضا طالقانی در جمع کارگروه ورزش حزب موتلفه مطرح کرد: گفتند امام سراغ شما را می گیرد خدمت شان که رسیدم بغلم کرد

نشست این هفته اعضای کارگروه ورزش حزب موتلفه یک مهمان ویژه داشت و او کسی نبود جز محمدرضا  طالقانی چهره نام آشنای ورزش کشور، رییس اسبق فدراسیون های کشتی و باستانی و محافظ ویژه امام(ره) که در آستانه سالگرد رحلت بنیانگذار انقلاب حرف های زیادی برای گفتن داشت اما تقاضا داشت بسیاری از ناگفته ها را در دل خود نگه دارد و بنا به مصلحت بر زبان نیاورد.

در ابتدای این جلسه محمدرضا تهرانی رییس کارگروه ورزش با اشاره به همزمانی حضور محمدرضا طالقانی در این جلسه با سالروز ارتحال بنیانگذار انقلاب اسلامی از وی به عنوان کسی که در مسیر جهان پهلوان تختی حرکت می کند یاد کرد و افزود: طالقانی از ابتدای انقلاب لحظه ای در جهت خدمت به مردم و مشارکت در امور خیر کوتاهی نکرده است. وی در بخش دیگری از صحبت های خود با انتقاد از اتفاقات اخیر در ورزش کشور گفت: متاسفانه اخیرا برخی بی اخلاقی ها در حوزه ورزش رخ داده که باعث تاسف و شرمندگی است. انتظار ما از مسئولین ورزش این است که با قاطعیت و جدیت با ناهنجاری ها برخورد کنند.
در ادامه جلسه تعدادی از اعضای کارگروه ورزش موضوعاتی چون ضعف در حوزه فرهنگی ،  لزوم اعمال حکمرانی در ورزش به جای مماشات، دلایل توجه به مقوله قهرمانی به جای پهلوانی، تعداد کم چهره های اثر گذار مانند حاج محمدرضا طالقانی در عرصه ورزش و جامعه، کمبود الگو های مثبت، بی توجهی نسبت به پیشکسوتان و موارد متعدد دیگر مطرح کردند.
محمدرضا طالقانی آخرین سخنران این نشست بود که ضمن اشاره به پاره ای از مشکلات جامعه امروز و ورزش خاطرنشان کرد: این روز ها وقتی از یک نفر تعریف می کنند دشمن پیدا می کند. اینکه مردم به من کمترین یا برخی ورزشکاران محبت دارند کسی به آنها یاد نداده بلکه خودشان تشخیص می دهند. بارها گفته ام پهلوان را مردم انتخاب می کنند وگرنه با گفتن پهلوان یا تبلیغات نمی شود رخت پهلوانی تن یک نفر کرد. من عاشق مردم و مملکتم هستم به هیچ دسته و گروهی هم تعلق ندارم از اول آدم آزادی بودم الان هم همان هستم. اول انقلاب که محافظ امام بودم همین شکل و قیافه را داشتم. هیچوقت امام به من نفرمود جور دیگری لباس بپوشم. باور کنید لطف و محبتی که به بنده داشت به خیلی از اطرافیان نداشت. روزی که قرار بود کنار ایشان سوار هلیکوپتر شوم مردم آنقدر هجوم آوردندکه تمام بدن من کبود و خونین شده بود و شب از درد نمی توانستم بخوابم.  وقتی سوار شدیم من یک آن ترسیده بودم که مبادا هلی کوپتر را هدف قرار دهند یا یک راست سر از اوین دربیاوریم چون هنوز حکومت نظامی بود وقتی به امام نگاه کردم دیدم با ارامش کامل مشغول صحبت با حاج احمد آقاست  ذره ای تردید در چهره اش نبود همان موقع به خود آمدم و قوت قلب گرفتم. آرامش خاطر امام برای ما الگو بود. به من گفته بودند آقا مرتب سراغ شما را می گیرد چون در پاریس که خدمت ایشان رسیده بودم حاج مهدی عراقی در باره من با ایشان صحبت کرده بود وقتی هم که ایران آمدند باز هم کنار اتومبیل حامل ایشان بودم. اول باور نمی کردم اما وقتی رفتم خدمت ایشان با روی گشاده بنده را بغل کرد و کنار خودش نشاند.بعد از مدتی که انقلاب پیروز و اوضاع تثبیت شد من هم رفتم  دنبال کارم. فرستادند دنبالم که مسئولیت های سیاسی به من بدهند اما نپذیرفتم و گفتم من ورزشی ام و فقط دوست دارم در حوزه ورزش کار کنم. کاش انقلاب همانطور که شروع شده بود ادامه پیدا می کرد. آن روزها مردم چقدر با هم مهربان بودنداما امروز حاضر نیستند  یک ریال از رهن منزل شان در حق مستاجر کم کنند.

رییس و نایب رئیس اسبق فدراسیون کشتی ادامه داد:  مدتی مسئولیت سالن هفت تیر را بر عهده داشتم و هر کاری توانستم برای این سالن انجام دادم. بگذریم از اینکه در آخر به من تهمت منافق بودن زدند و کنارم گذاشتند.مدتی در باشگاه راه آهن به عنوان مربی، سرپرست و نهایتا مدیر مجموعه کار کردم. طی مدتی که آنجا بودم تمام رشته ها را با امکانات کافی راه اندازی کردم  قریب به ۹ سال رییس هیات تهران بودم تا اینکه مهندس ترکان از من خواست بروم فدراسیون کشتی، قبول نمی کردم جای استاد و پیشکسوتم آقای صنعتکاران بنشینم تا اینکه مهندس غفوری فرد مرا خواست و تاکید کرد باید به ورزش کمک کنم پذیرفتم اما هیچگاه جای آقا صنعت که بزرگ من بود ننش…